ragdoll and kids #4

Ευχαριστώ την Άννα για αυτή τη φωτογραφία!

And the winner is... Irida :)

Καλησπέρα εκτροφείο μου!! Πήρε το μάτι μου έναν ωραίο διαγωνισμό που έχετε εκεί πέρα και είπα να μην χάσω την ευκαιρία!!! Είμαι η Ίριδα, σχεδόν 9 μηνών πλέον και ήρθε η ώρα να σας περιγράψω πως κυλάει η ζωή μου από την ημέρα που γνώρισα τους γονείς μου Νίκο και Μάγδα.

    Όλα ξεκίνησαν στις 31/8/2011 όταν δύο γνωστές φυσιογνωμίες(τους είχε πάρει το μάτι μου 2 φορές ακόμα..) ήρθαν κατά το μεσημεράκι να με παραλάβουν από το πρώτο μου σπίτι. Εκεί άρχισαν όλα…

    Ήμουν λίγο αγχωμένη στη διαδρομή, όμως μόλις φτάσαμε στον προορισμό μας άρχισα δειλά δειλά να ψάχνω τον νέο μου χώρο!! Στην αρχή ήμουν επιφυλακτική, αλλά κακά τα ψέματα είχα αρχίσει να τους συμπαθώ…οπότε το βράδυ όταν ήρθε η ώρα για ύπνο, δεν έχασα την ευκαιρία να βρεθώ πιο κοντά τους. Έτσι πήρα το θάρρος και για πρώτη φορά κοιμηθήκαμε όλοι μαζί στο ίδιο κρεβάτι…μια παράδοση που καλά κρατεί ακόμα και σήμερα!!

    Από τότε η ζωή μου κυλάει με παιχνίδια, πολύ φαγητό και αρκετά χάδια! Η μέρα μας ξεκινάει στις 7.00 το πρωί, όπου μετά από ένα γερό τέντωμα και μερικά χάδια (που μου αρέσουν ιδιαιτέρως τα πρωινά), ξεκινάω να τους ακολουθώ βήμα προς βήμα!! Συμμετέχω σε όλες τις πρωινές συζητήσεις και εγώ, όμως οφείλω να ομολογήσω πως καθ’ολη την διάρκεια της μέρας είμαι αρκετά ομιλητική, κάτι που απ’ ότι καταλαβαίνω αρέσει πολύ και στους 2!!

    Το μεσημεράκι, χωρίς να θέλω να περιαυτολογήσω, έχω γίνει ατσίδα στο να καταλαβαίνω πότε έρχονται και τους υποδέχομαι στην πόρτα με μεγάλη χαρά και πολλά νιαουρίσματα!! Δεν παραλείπω ποτέ να ξεψαχνίζω ότι καινούριο φέρουν στο σπίτι, ελπίζοντας να βρω και κάτι καλό για να παίξω! Σε όλη την διάρκεια της μέρας είμαι αρκετά φαγανού, αυτό όμως δεν με εμποδίζει όταν στρώνεται το μεσημεριανό τραπέζι να τριγυρνάω πονηρά μπροστά από τα πιάτα τους μπας και πάρω κι εγώ ένα μεζεδάκι! Με μαλώνουν λίγο, αλλά έχω τους τρόπους μου με τα νάζια μου τελικά να αποσπώ κάτι και από το φαγητό τους! Στη συνέχεια και αφού παίξουμε λίγο, παίρνουμε όλοι μαζί έναν μεσημεριανό υπνάκο.

    Το απόγευμα συνεχίζω να κάνω δυναμική την παρουσία μου σε ότι συμβαίνει και δεν ξεχνάω ποτέ να τους δείξω την διάθεσή μου για αγκαλιές και παιχνίδι! Μου αρέσουν διάφορα παιχνίδια, όπως το να κρύβομαι σε μεγάλες σακούλες, το κρυφτοκυνηγητό με τον μπαμπά και την μαμά, οι κρεμαστές κορδέλες και τα ποντικάκια!

    Η μέρα μας τελειώνει το βράδυ στο κρεβάτι, όπου πριν πάω να χουχουλιάσω ανάμεσά τους, έχω έναν μοναδικό δικό μου τρόπο να λέω καληνύχτα…

    Πιστεύω πως από τότε που ξεκινήσαμε να ζούμε όλοι μαζί έχω δώσει διαφορετικό νόημα στα συναισθήματα και την ζωή και των δύο…έχουμε γίνει μία οικογένεια, την οποία δεν θα άλλαζε κανείς μας για τίποτα στον κόσμο!!!

   

Υγ: Πολλά φιλάκια στην Κατερίνα,στην μαμά Ελίζαμπεθ,στον μπαμπά Σαμσών και σε όλους τους παλιούς μου φίλους!!!!!

                                                                                                                      

                                                                                                                             Με αγάπη

                                                                                                                                    Ίριδα

***********************************************************************************

Η μικρή Ίριδα με τους γονείς της αποφάσισαν να χαρίσουν το δώρο της σε κάποιο γατάκι που το έχει π ανάγκη, θα φροντίσουμε πολύ σύντομα το μικρό αυτό γατόδεντρο να βρεθεί σε ένα γατούλη που το χρειαζεται , ευχάριστώ πολύ τη Μάγδα και το Νίκο για αυτό το μύνημα της αγάπης και της συμπαράστασης είστε εκπληκτικοί! <3

  

2η θέση στον Ανοιξιάτικο διαγωνισμό η Κυβέλη ή αλλιώς c.v

CURRICULUM VITAE

Πάνω απ’ όλα είμαι cool. Αυτό δεν είναι απλώς μία δήλωση. Είναι γεγονός. Είναι στάση ζωής που προκύπτει από μία φιλοσοφική θεώρηση των πραγμάτων, μετά από 20 ολόκληρους μήνες ζωής. Στάση ζωής και από πνευματικής αλλά και από φυσικής πλευράς. Για παράδειγμα, όσον αφορά στο δεύτερο, η στάση «κάθομαι πάντα ψηλά για να τα βλέπω όλα». Ξέρετε, πάντα θέλω να βλέπω τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία. Αυτό με βοηθά στον προβληματισμό για τα τεκταινόμενα στον χώρο που ζω, αλλά κυρίως με διασκεδάζει.

Ξέρω να παίρνω πάντα αυτό που θέλω. Πρώτα απ’ όλα είμαι πάντοτε σαφέστατη σ’ αυτό που ζητώ. Και μετά, έχω βέβαια τον τρόπο μου, ώστε αυτό που ζητώ, αν δεν είναι και απολύτως θεμιτό, γίνεται εφικτό. Με λίγα λόγια δεν μου χαλούν χατήρι...

Οτιδήποτε και αν κάνω, το κάνω πάντα με αριστοκρατικό στυλ. Αυτό αφήνει τους πάντες χωρίς επιχειρήματα. Ακόμη και αν τύχει καμμιά φορά να ξεφύγω λίγο από τα πρότυπα που «κάποιοι» έχουν θεσπίσει, έχω τον τρόπο να γίνω αποδεκτή. Δεν αρκεί βέβαια μόνο ένα απλό αλλά αποφασιστικό κούνημα ουράς, είτε μία φωνητική έκφανση «μιά» (χωρίς το αγενές «ου» βεβαίως). Επιστρατεύω και το ακαταμάχητο σαγηνευτικό μου βλέμμα (Νο 385) που το ονομάζω «μισόκλειστα παρακλητικά μάτια», και όλα λύνονται.

Παίρνω όλα τα χάδια, από όλους, αλλά όταν εγώ θέλω. Και αυτό βέβαια τονίζει το αριστοκρατικό μου στυλ, που όπως εμμέσως πλήν σαφώς προείπα, είναι θέμα γονιδίου.

Δεν μου αρέσουν οι στατικές καταστάσεις. Ακόμη και όταν αποσύρομαι στα ιδιαίτερά μου (είτε στο πριγκηπικό μου καλάθι είτε στο θεωρείο μου (το ψηλότερο σκρίνιο του σπιτιού μου), δεν σπαταλώ τον χρόνο μου. Οργανώνω, πάντα με επιτελική ακρίβεια, τίς επόμενες κινήσεις μου, που πιστέψτε με, δεν είναι πάντα προβλέψιμες. Είναι όμως άκρως διασκεδαστικές και για μένα και για την οικογένειά μου. Σε ελάχιστα δευτερόλεπτα και με συνοπτικές διαδικασίες καλύπτω διαδρομές μέσα στον αγωνιστικό χώρο, με κατάληξη πάντα και φρενάρισμα ακριβείας, στο ρολόϊ τοίχου, λίγα εκατοστά από το ταβάνι σου σπιτιού.

Ακόμη και το νερό που πίνω, δεν μου αρέσει να είναι στάσιμο. Ούτως ή άλλως η ζωή βρίσκεται στην κίνηση. Προτιμώ το νερό που κυλά από την βρύση, και αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος ενυδάτωσής μου.

Εννοείται ότι στην οικογένειά μου, πάντα υπάρχει ένα γεμάτο πιάτο στο τραπέζι. Μην βιαστείτε να συμπεράνετε ότι είμαι λαίμαργη. Ούτε κατά διάνοια. Τρώω πάντα με μέτρο. Απλώς θέλω να ξέρω ότι το gourmet μου είναι εκεί και με περιμένει. Αλλά και πάλι μην διανοηθείτε ότι τα περιμένω όλα έτοιμα. Για να ακονίζω το ένστικτο του κυνηγού, σας πληροφορώ ότι πάντα υπάρχει κάτι που περιμένει να το ξετρυπώσω στα συρταράκια διαφόρων επίπλων. Εννοείται βέβαια ότι διαθέτω μοναδική ικανότητα να τα ανοίγω μόνη μου. Όπως έχει πει κάποιος «τα καλά (“Bonus”), κόποις κτώνται.

Και τώρα θα σας εκμυστηρευτώ κάτι. Έχω μία μονάκριβη πλατωνική σχέση με ένα Yorky. Τον λένε Dusty. Είναι πολύ καλός μαζί μου και πάντα σέβεται τις επιθυμίες μου. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι παιχνίδια κάνουμε μαζί. Κορυφαίο βέβαια είναι η «ελληνορωμαϊκή πάλη», στην οποία πάντα με αφήνει? να τον κερδίζω - είναι ιππότης, δεν μπορώ να πω – (αν και είναι δύσκολο να αντισταθεί κάποιος στις ακαταμάχητες λαβές μου).

Είμαι μία Blue Mitted Ragdoll, με λένε C.V. (Σίβη – Κυβέλη) και αγαπώ όλο τον κόσμο.

                                       ***********************************

H c.v είναι η γάτα που βλέπετε στο video στην αρχή αυτού του blog,
χαρήκαμε τόσο πολύ με την ιστορία της και με τις υπέρχοες φωτό της!! Πραγματικά οι ιστορίες ήταν πολύ συγκηνιτικές και πλέον ρίξαμε κλήρο για  τη 1η και 2η θέση!
Η C.V θα πάρει ένα levander travel kit!